Πρόσφατα άρθρα

    Νεα χρονιά – νέοι στόχοι

    Αυτή την εποχή του χρόνου, ακούμε συχνά τους ανθρώπους να λένε, «Καινούργια χρονιά, καινούριοι στόχοι». Είναι μια συνηθισμένη φράση που αντανακλά την εσωτερική μας επιθυμία να κόψουμε τις κακές συνήθειες και να πάρουμε αποφάσεις ώστε να γίνουμε διαφορετικοί—ή τουλάχιστον καλύτεροι— άνθρωποι.

    Αλλά, για πολλούς από εμάς, το να γίνουμε «διαφορετικοί» είναι δύσκολο. Η υιοθέτηση ενός νέου τρόπου ζωής είναι —όπως θα περίμενε κανείς— απίστευτα προκλητική και, μερικές φορές, εντελώς απογοητευτική γιατί συνήθως αποτυγχάνουμε.

    Λοιπόν, τι μπορούμε να κάνουμε όταν θα βρεθούμε στον πειρασμό να παραβιάσουμε τις αποφάσεις του νέου έτους; Τι μπορούμε να κάνουμε όταν θέλουμε να εγκαταλείψουμε έναν στόχο- που έχουμε θέσει για τον εαυτό μας;

    Ομολογία Κώστα Καμπουρόπουλου

    Όσο δυνατή κι αν ήταν η δοκιμασία, ο Κύριος δε μας άφησε να πειραστούμε πέραν των δυνάμεών μας. Η ζωή με τον Κύριο, πλέον, ξεκινά από μια καινούρια αρχή...

    Γεννήθηκα σε χριστιανική οικογένεια το 1946. Πολύ δύσκολα τα χρόνια μετά τον πόλεμο αλλά ο Κύριος ποτέ δεν άφησε την οικογένειά μου.

    Κάθε Κυριακή απαραιτήτως είμαστε στην εκκλησία και όλη η ημέρα κυλούσε στην παρουσία του Κυρίου. Τα καλοκαίρια πηγαίναμε στην κατασκήνωση των Ευαγγελικών Εκκλησιών μας και εκεί έναν ολόκληρο μήνα είμασταν κάτω από την καθοδήγηση του Κυρίου μας. Εκεί, το 1957, ήρθε ο Κύριος να μ’επισκεφθεί και να με αναγεννήσει. Η χαρά ήταν πολύ μεγάλη με αυτή την εμπειρία που προσευχόμουν να έχω.

    Τα χρόνια περνούσαν, σχολείο, σπουδές, στρατό αλλά δυστυχώς λίγο-λίγο, χωρίς να το καταλαβαίνω, η πρώτη αγάπη είχε πολύ ελαττωθεί. Το 1972 ήρθα σε γάμο με τη σύζυγό μου Φωφώ –πιστή κι εκείνη- και το 1973 ο Κύριος μας χάρισε το πρώτο μας παιδί, τον Τάσο.

    Η ζωή μας, όμως, ήταν μοιρασμένη. Όλη την εβδομάδα στα πράγματα του κόσμου και την Κυριακή στην εκκλησία. Ο κόσμος φαινόταν να μας τραβάει περισσότερο και βλέποντάς το ο Κύριος και μη θέλοντας να απομακρυνθούμε από την ποίμνη Του έλαβε δραστικά μέτρα.

    Το Νοέμβριο του 1977 ο Κύριος βγήκε στον κήπο Του και έκοψε ένα μπουμπούκι. Ο γιος μας ο Τάσος δεν υπήρχε πια. Ο Κύριος τον πήρε κοντά Του. Όλα αυτά έγιναν για να μπορέσουμε οι δυό μας να βρεθούμε κοντά στον Κύριο. Όσο δυνατή κι αν ήταν η δοκιμασία, ο Κύριος δε μας άφησε να πειραστούμε πέραν των δυνάμεών μας. Η ζωή με τον Κύριο, πλέον, ξεκινά από μια καινούρια αρχή και αμέσως ο Κύριος χωρίς χρονοτριβή μας χάρισε τη Μαίρη κσι τον Τάσο.

    Κάποια μέρα, ακούγοντας το "Χριστιανισμό" στο ραδιόφωνο, ο Κύριος μου άνοιξε τη διάνοια ώστε να μπορέσω να δω και να καταλάβω το Λόγο του Θεού καθαρά. Τον Ιούλιο του 2001 βαπτίσθηκα εν ύδατι και τότε ήταν που η ζωή μου άλλαξε πλήρως, ευρισκόμενος στην εκκλησία του Χριστού, μαζί –φυσικά- με τη σύζυγό μου.

    Τον Ιανουάριο του 2009 μετά από πολλή προσευχή όλα αυτά τα χρόνια, όχι μόνο από μένα αλλά και από τα αδέλφια της εκκλησίας, με βάπτπισε ο Κύριος με το Πνέυμα το Άγιο. Τώρα είμαι διάκονος στην εκκλησία του Παγκρατίου υπηρετώντας το έργο στον αγρό του Κυρίου. Θέλω να υπηρετήσω όσο ζω το έργο του Κυρίου για τη δόξα του Αγίου ονόματός Του.

     

    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ


    Διεύθυνση: Φιλολάου 166, 1ος Όροφος | Παγκράτι | Αθήνα

    Περιοχή: Παγκράτι | Αθήνα

    Ώρες συναθροίσεων: Δευτέρα - 20:00-21:00 | Τετάρτη - 20:00-21:00
    Παρασκευή - 20:00-21:00 | Κυριακή - 09:30-12:30

         

            Στείλτε μας μήνυμα 

    Please publish modules in offcanvas position.